Νομίζω ότι αυτό που προσπαθεί να πει ο Μακ είναι...
ότι πιθανόν να είναι η καλύτερη ταινία όλων των εποχών.
Και αυτό γιατί είναι.
Το «Ρόκι IV» δεν είναι η καλύτερη ταινία όλων των εποχών.
Ντι, τι θεωρείς σαν καλή ταινία;
- Κάτι σαν το «Million Dollar Baby»... - Έλα τώρα.
- Με δουλεύεις; Αυτό είναι γελοίο. - Έλα. Κέρδισε Όσκαρ η ταινία.
Στο «Ρόκι IV» παίζει ο Σταλόνε...
και στραπατσάρει την ρώσικη μουτσούνα σε χίλια κομμάτια.
Σηκώνει αμόνια και μαλακίες και τραβάει αγροτικά μέσα στο χιόνι.
Το «Million Dollar Baby» δεν είναι καθόλου ρεαλιστικό.
- Τα κορίτσια δεν μπορούν να παλέψουν. Δεν έχουν μυς. -Αυτό είναι αλήθεια.
Καλά, αυτό ήταν τρομερά σεξιστικό.
Δεν είναι σεξιστικό. Είναι απλά αληθινό.
Τα κορίτσια δεν μπορούν να τραβήξουν αγροτικά μέσα στο χιόνι.
- Εσύ τραβάς αγροτικό μέσα στο χιόνι; - Φυσικά και τραβάω.
- Εσύ μόλις που περπατάς στο χιόνι. - Συγγνώμη.
Μισό λεπτό. Το αγροτικό δεν έχει ταχύτητα μέσα, σωστά;
Τι είναι ρε φίλε;
Αδειάστε τις τσέπες σας.
- Τώρα. - Εντάξει.
Ας παραμείνουμε όλοι ήρεμοι.
Ωραίοι φίλοι.
It's Always Sunny In Philadelphia Σεζόν 02 - Επεισόδιο 05
It's Always Sunny In Philadelphia "Hundred Dollar Baby"
It's Always Sunny In Philadelphia «Μωρό Των Εκατό Δολαρίων»
Απόδοση υποτίτλων: Epoca Team [Silent_singer, TeaPot1]
Διορθώσεις / Επιμέλεια: SubConscious
www.subs.gr
Ίσως σε χιόνι δυο έως πέντε πόντους;
- Δυο έως πέντε πόντους... - Και ένα Φορντ F-150.
Σωστά. Στο νεκρό, χωρίς χειρόφρενο.
Ίσως να το τραβούσα ενάμισο μέτρο.
- Του δίνω ενάμισο μέτρο. - Του δίνω παραπάνω. Τι έχει η τσάντα;
Μόλις γύρισα από το γυμναστήριο και τις ασκήσεις μποξ.
Ασκήσεις μποξ; Τι αδερφίστικο πράγμα είναι αυτό;
- Κάνω μαθήματα αυτοάμυνας. - Για αυτοάμυνα, έλα στον μπαμπά.
Σε όλη την δεκαετία του ‘60, πριν γνωρίσω την πόρνη την γυναίκα μου, ήμουν μποξέρ.
Με φώναζαν Φράνκι ο Γρηγοροχέρης.
Ναι, ζήτω ο Φράνκι ο Γρηγοροχέρης παιδιά. Συνέχισε να ζεις στο παρελθόν, μπαμπά.
Ντι, έχει να κάνει με αυτήν τη χαζοταινία, το «Million Dollar Baby»;
Όχι, Μακ, στην πραγματικότητα έχει να κάνει ότι με αφήσατε με τον ληστή...
γιατί ο αδερφός μου η κότα και οι φίλοι του με εγκαταλείψανε.
- Εγκατέλειψες την αδερφή σου; - Πέρα για πέρα;
- Μ’ έναν ληστή... - Ο τύπος είχε μαχαίρι.
Και βέβαια την εγκαταλείψαμε. Τι θα έπρεπε να κάνουμε;
Αν ήμουν εκεί θα είχα χρησιμοποιήσει την τεχνική του Φράνκι του Γρηγοροχέρη.
Οι τεχνικές δεν λένε τίποτα στους δρόμους. Οι τύποι έχουν μαχαίρια.
Ναι. Στο μποξ υπάρχουν κανονισμοί. Στους δρόμους δεν έχουμε κανονισμούς.
Δεν υπάρχουν κανονισμοί στους δρόμους.
- Ναι, δεν έχετε κανονισμούς στο δρόμο. - Σε παρακαλώ τώρα.
Θα σταματήσετε να μιλάτε για τους δρόμους...
εσείς οι τρεις γάιδαροι, λες και έχετε ζήσει εκεί;
Σε κάθε καβγά του δρόμου στη Φιλαδέλφεια θα δείτε εκατοντάδες τεχνικές.
- Πιστεύεις ότι μπορείς να με διδάξεις; -Σ’ ένα μήνα θα τους σπας όλους στο ξύλο.
Καλά. Θα τα πούμε τότε.
Ντένις, έχω μια ιδέα.
- Λοιπόν, είναι φοβερό. - Ναι. Αυτό είναι καταπληκτικό.
Υπάρχει παντού αίμα. Είναι θαυμάσιο.
Ναι και είχαμε απόλυτο δίκιο. Οι τύποι δεν έχουν καμία τεχνική.
Είναι όλοι καραφτιαγμένοι σαν ζώα και σπάνε τα μούτρα τους.
Κοίτα πόσο χρήμα παίζει γύρω μας.
- Μεγάλε, πρέπει να μπούμε και εμείς. - Ναι.
Πραγματικά, νομίζω ότι έχει να κάνει με το ποιος αντέχει περισσότερο ξύλο.
Σήκω πάνω!
Ξέρεις ποιος αντέχει πραγματικά πολύ ξύλο;
- Ο Τσάρλι. - Ο Τσάρλι.
Να ‘το... το παλιό γυμναστήριο.
Το μυρίζεις αυτό;
- Είναι η μυρωδιά της σκληρής δουλειάς. - Και ποδαρίλα.
Η μυρωδιά των μεγάλων ονείρων. Η μυρωδιά της δόξας.
- Μυρίζει ποδαρίλα. - Ποδαρίλα. Όντως μυρίζει ποδαρίλα.
- Φρανκ; - Όχι, γαμώτο.
Φρανκ Γρηγοροχέρη!
Το κέρατο μου. Το ήξερα ότι ήσουν εσύ. Έχω να σε δω χρόνια.
Φράνκι, εγώ είμαι. Ο Μπόμπι Θάντερσον.
- Ναι, ναι. Ναι, Μπόμπι. - Κοίτα πως κατάντησες!
Πραγματικά... αφέθηκες.
Προσπαθείς να ξαναβρείς την φόρμα σου;
Όχι, στην πραγματικότητα, διδάσκω στην κόρη μου λίγο αυτοάμυνα.
Όχι ρε δικέ μου. Και εγώ προπονώ την κόρη μου.
Τι λες τώρα; Κοίτα την. Κοίταξέ την εκεί πέρα.
Κοίτα, κοίτα, κοίτα!
Φοβερή. Είναι και όμορφη, ε;
Σαν τον γέρο της, ε;
- Λοιπόν, χάρηκα που σε είδα, Μπομπ. - Ναι.
Μην ακούς και όλα όσα σου λέει.
Δεν θέλεις να πέσεις από τον πρώτο γύρο.
Θεέ μου, τι ενοχλητική φασαρία που κάνει.
- Μαλάκας. - Ναι, μαλάκας.
Εντάξει, μην ακούς ότι λέει. Είναι πραγματικός καθίκης.
Εντάξει τώρα. Θα αρχίσουμε με βάρη.
Πρώτα απ’ όλα... Βαθιά καθίσματα.
Αυτό είναι.
Μοιάζει να είναι πολύ βαρύ.
Κοίτα. Δεν θα είναι μισή προπόνηση.
Πρέπει να αφοσιωθούμε πραγματικά. Θα πονέσει.
- Ναι, αλλά δεν μπορώ να το σηκώσω. - Μπες κάτω από την μπάρα και άκουσε με.
Άκου τι θα κάνεις. Θα πάρεις όλο το βάρος στην πλάτη σου.
Μετά θα λυγίσεις τα γόνατα σου, θα κάνεις ένα ψαλίδι με τα πόδια σου...
θα τιναχτείς προς τα πάνω και θα κλειδώσεις τα γόνατα στην θέση τους.
Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν μου ακούγεται σωστό.
Κοίτα. Θέλεις να παλέψεις σαν άντρας;
Πρέπει να προπονηθείς σαν άντρας. Τώρα, έλα. Κάνε ένα βαθύ κάθισμα.
- Έτοιμη. Πάμε! - Θεέ μου!
- Κράτα το ψηλά. - Μπαμπά, δεν μπορώ.
- Δεν μπορώ. - Κράτα το ψηλά. Κράτα το ψηλά.
Τουλάχιστον έχω το ένα, σωστά;
Ναι. Βγες έξω, βγες έξω.
Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε.
Ωραία, ωραία.
Τι κάνουμε;
Τσάρλι, είσαι ο πιο σκληρός τύπος που ξέρουμε.
- Ναι, ε; - Κανένας δεν μπορεί να σε δείρει, σωστά;
- Είσαι πρακτικά αόρατος. - Ναι.
Ναι, τι θέλεις να πεις;
Λοιπόν... Άκου τι θα γίνει, φίλε.
Ο Ντένις και εγώ θα σε προπονήσουμε...
για να γίνεις μαχητής του δρόμου.
Τι; Αυτό είναι πανέξυπνο.
- Ναι, είναι. - Εντάξει, ποιο είναι το πρώτο βήμα.
- Πρώτο βήμα να βγάλεις την μπλούζα. - Ναι, βγάλε αυτή την μπλούζα.
- Και γιατί να το κάνω αυτό; - Γιατί απλά θα σε βαραίνει.
Και ο Ρόκι ποτέ δεν φοράει μπλούζα όταν κάνει προπόνηση...
απλά ας ξεκινήσουμε και να τη σκίσουμε.
Νομίζω ότι θα το φοράω.
Είναι γελοίο. Δεν μπορείς να προπονείσαι και να φοράς και την μπλούζα, φίλε.
Μεγάλο θέμα το κάναμε. Και μου μοιάζει αδελφίστικο.
- Δεν είναι αδερφίστικο. Απλά βγάλ’ την. - Δεν είναι αδερφίστικο.
Γιατί να μην είμαι ενθουσιασμένος και να τη σκίσω με πάθος την κατάλληλη στιγμή;
- Γιατί απλά δεν την βγάζεις. - Άσ’ το για τώρα.
Εντάξει, εντάξει. Ίσως θα έπρεπε να ρίξεις μια γροθιά σε κάτι.
- Ορίστε. - Πρέπει να ρίξεις γροθιά σε κάτι...
Γιατί δεν χτυπάς αυτήν τη σανίδα;
Κράτησέ μου τη σταθερή.
- Πρόσεξε τα μάτια σου. - Εντάξει, έλα.
- Μάλλον τσούζει. - Θεέ μου.
- Από τι είναι φτιαγμένο; - Σανίδα είναι, οπότε είναι ξύλινη.
- Είναι νοβοπάν. - Είναι πιο σκληρό από ξύλο.
- Όχι. - Είναι πιο μαλακό από ξύλο.
- Ναι, είναι πολύ πιο μαλακό από ξύλο. - Πεπιεσμένο ξύλο.
- Τι έγινε μεγάλε; Νόμιζα ότι ήσουν... - Δεν ξέρω.
-Δεν ήμουν αρκετά μεθυσμένος. - Πρέπει να είσαι μεθυσμένος για αυτό.
- Πρέπει όλοι να μεθύσουμε. - Να γίνουμε λιώμα.
- Εντάξει. - Πάω να φέρω μερικές μπίρες.
- Έλα μαζί μου. - Περίμενε, περίμενε.
Άσ’ τον να πάει μόνος του.
Δεν ξέρω τι συνέβη.
Ντιάντρα, είμαστε στο ίδιο σημείο για μέρες.
Είναι σαν να μην έχεις καθόλου δύναμη.
Άρπαξε την μπάρα και τράβα την πίσω από την πλάτη σου.
Τι έγινε; Το μήλο κάτω από την μηλιά έπεσε;
- Μπόμπι όχι τώρα, εντάξει; - Ξέρεις τίποτα για τον αγώνα του ‘61;
Τον είχαν ονομάσει: «Ο Πεντάμορφος εναντίον του Τέρατος.»
Δεν ήταν και πολύ μεγάλος αγώνας. Είχαμε νοκ-άουτ στον πρώτο γύρο.
- Έπεσε σαν... - Περίμενε, περίμενε.
Μια στιγμή. Τι πρόβλημα έχεις, Θάντερσον;
Προσπαθείς να με εξευτελίσεις;
Νομίζω ότι τα κατάφερες μόνος σου πριν από σαράντα χρόνια.
Το ξέρεις καλά ότι με χτύπησες ενώ είχε λήξει ο γύρος.
- Ήταν ύπουλο χτύπημα. - Οι δικαιολογίες είναι σαν τις κωλοτρυπίδες.
Όλοι έχουν από μία και όλες βρομάνε.
Ναι, ε; Θέλεις να τις φας τώρα αμέσως;
Θέλεις να το κανονίσουμε τώρα; Ας το κάνουμε εδώ και τώρα.
Ας το κανονίσουμε εδώ και τώρα παλιομπάσταρδε.
Ηρέμησε λίγο. Χριστέ μου. Δείξε λίγο επίπεδο.
Κοίτα. Είμαι μεγάλος άνθρωπος. Δεν δίνω αγώνες πλέον.
Αφήνω την κόρη μου να αγωνίζεται για μένα.
Και ίσως σε ένα δυο χρόνια, όταν αυτό το σαμιαμίδι...
ίσως έχει την δυνατότητα να αγωνιστεί, τότε βλέπουμε.
Μισό λεπτό. Τι θέλεις ρε μαλάκα; Γιατί δεν πας στο διάολο;
- Ντι, μην ανακατεύεσαι. - Μας την πέφτει από την πρώτη στιγμή.
Άκου να σου πω ρε κόπανε. Γιατί δεν παίρνεις τον βόθρο σου...
και να την κάνεις από εδώ;
Άκου, γλύκα μου, απλά σπάω τ’ αρχίδια του γέρου σου.
-Δεν χρειάζεται να κάνεις τόση φασαρία. - Θεέ μου.
Τι στάθηκες εδώ; Άντε προχώρα.
- Ο τύπος είναι πολύ μαλάκας. - Μην κατηγορείς αυτόν.
Δεν έχεις καμία πρόοδο. Πάω να φέρω το σχοινάκι.
- Οι άντρες είναι πολύ κόπανοι. - Εμένα μου λες;
Πάω στοίχημα ότι έχεις κουραστεί να σε καταπιέζουν.
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο.
Εάν υπήρχε τρόπος που να μπορούσες...
να δυναμώσεις σωματικά τόσο ώστε να τους τρομάζεις.
Συγγνώμη. Σε γνωρίζω;
Ας πούμε ότι προσφέρω απαραίτητες υπηρεσίες εδώ μέσα.
Πάμε πιο ‘κεί και ας το κουβεντιάσουμε.
Ποιος;
Ο Μακ και ο Ντένις, φίλε. Άνοιξε την πόρτα.
- Τι; - Ο Μακ και ο Ντένις. Άνοιξε την πόρτα.
Άνοιξε την πόρτα, αδερφέ.
Εντάξει ρε παιδιά. Μια στιγμή. Τι ώρα...
Είναι 11 το πρωί.
- Δεν μας νοιάζει. Άνοιξε την πόρτα. - Έκπληξη, σκύλα.
Γιατί με χτυπάς μ’ αυτό.
Κοίτα, Τσάρλι. Το να χτυπάς σανίδες δεν το ‘χεις.
- Αλλά δεν πειράζει. - Ναι, γιατί...
δεν πρόκειται να προκαλείς πόνο...
αλλά θα προκαλούν πόνο σε σένα.
- Πρέπει να σπάμε πράγματα στο σώμα σου. - Ναι.
- Όχι. - Ναι.
-Πρέπει να αντέχεις περισσότερο το ξύλο. - Γι’ αυτό και το χτύπημα.
- Ο Ντένις ήθελε να σου ρίξει καρέκλα. - Νομίζω ότι είναι έτοιμος.
- Νομίζω ότι είναι υπερβολικό για τώρα. - Ο τύπος είναι έτοιμος.
- Δεν είναι έτοιμος για καρέκλα. - Είναι έτοιμος σου λέω.
Παιδιά! Αντέχω την καρέκλα. Πάνε φέρε την καρέκλα.
Είδες τι του κάναμε; Τον ανεβάσαμε.
- Είναι ο πιο σκληρός τύπος που ξέρουμε. - Ναι, είναι, αλλά...
Μακ! Φέρε την καρέκλα και σπάσ’ την στην πλάτη μου.
Αυτό είναι το σωστό πνεύμα. Έχει το σωστό πνεύμα.
Λοιπόν, Τσάρλι πήγαινε να φορέσεις το κοντό παντελονάκι.
-Ας το ανεβάσουμε στο επόμενο επίπεδο. - Ναι.
- Αλλά πριν απ’ όλα, να γίνουμε φέσι. - Ας μεθύσουμε.
Πιες αυτό. Πιες το.
Λοιπόν, το ξεκαθαρίζουμε, δεν είναι στεροειδή, έτσι;
Όχι, όχι, σε καμία περίπτωση.
Είναι συμπληρώματα που βελτιώνουν την απόδοση.
Πόσος χρόνος θα περάσει μέχρι να δω κάποια διαφορά;
Είναι πολύ καλό πράμα. Θα το νιώσεις σχεδόν αμέσως.
Να σε προειδοποιήσω, όμως, μπορεί να έχεις αλλαγές στη διάθεση...
κάποιες παράλογες σκέψεις μια στο τόσο...
αλλά αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.
- Οι οποίες; - Γρονθοκόπησες κάποιον τόσο δυνατά στο μάτι που το κατάπιε;
Θα φέρω λίγο νερό.
- Πώς νιώθεις, φίλε; Μέθυσες; - Ναι, είμαι κομμάτια.
- Τέλεια. Τι θα λιώσουμε πρώτο; - Θέλω να λιώσω ένα καφάσι.
- Ναι, ένα καφάσι στην πλάτη του. - Γιατί δε με χτυπάς;
- Να σε χτυπήσω; Να σε χτυπήσω; - Τι;
Θα με χτυπήσουν αρκετά στο τουρνουά, έτσι;
- Ναι. Εντάξει. - Σωστή άποψη.
- Ας τον χτυπήσουμε. - Βγάλε την μπλούζα και θα σε χτυπήσουμε.
- Θεέ μου... Αλήθεια; - Ναι, φίλε.
Κάθε φορά θα δέχομαι...
- Γιατί δεν τη βγάζεις; - Απλώς βγάλ’ την.
- Χαλάς τη στιγμή. - Τι έπαθες εσύ με τη στιγμή;
Ξέρεις κάτι; Ξέχνα το... Ξέχνα το.
- Ποιος θέλεις να σε χτυπήσει πρώτος; - Δε με νοιάζει.
- Αυτή ήταν καλή. - Ναι, με έπιασες στον ύπνο.
Αυτό ήταν το θέμα.
- Ήταν στο ίδιο σημείο. Ακριβώς στο ίδιο. - Ναι.
Τσάρλι, αν συνεχίσεις έτσι θα γίνεις...
ο καλύτερος μαχητής του δρόμου όλων των εποχών, δικέ μου.
- Εντάξει. Ντιάντρα. - Άλλα 10 λεπτά.
- Όχι, τέλος. Ντι, είναι... - Μ’ αρέσει. Θέλω κι άλλο.
Είναι επικίνδυνο. Αρκετά. Αρκετά!
Έλα τώρα, τι σ’ έχει πιάσει τις τελευταίες δύο μέρες;
Τι στο διάολο σημαίνει αυτό;
Νομίζεις πως δεν μπορώ να το κάνω μόνη μου; Νομίζεις πως πήρα κάτι;
- «Πήρες κάτι;» - Ναι.
- Ποτέ δεν είπα πως πήρες κάτι. - Τότε, μην το πεις. Μην αρχίζεις.
Τώρα μιλάμε σωστά. Είναι σκέτη δολοφόνος.
Μέσα είσαι, είμαι σκέτη δολοφόνος.
Μοιάζεις με θύμα ολοκαυτώματος με μέικ-απ της Μις Κόσμος.
- Θα σου φάω τα μωρά, σκύλα! - Ετοιμάσου!
- Κανείς δε θα φάει μωρά. - Πας γυρεύοντας, κοριτσάκι;
- Όχι. Δεν έχει αγώνα, δεν είναι έτοιμη. - Είμαι έτοιμη.
- Όχι, δεν είσαι έτοιμη. - Είμαι έτοιμη! Άσε να της φάω τα μωρά!
- Τι λες για την άλλη Παρασκευή; - Ναι. Τι λες για Παρασκευή;
- Είσαι τρελή. - Σου κάνει η Παρασκευή;
Τι τρέχει, Φράνκι «Χοντροχέρη»;
Φοβάσαι πως θα βγει νοκ-άουτ ακριβώς όπως κι εσύ;
- Πάρε αυτό το λιοντάρι από πάνω μου. - Όχι!
Όχι! Σταμάτα. Αυτός είναι ο δικός μου αγώνας. Το καταλαβαίνεις;
Βαρέθηκα να μπαίνουν οι άντρες στο δρόμο μου. Είναι ο δικός μου αγώνας, ακούς;
- Ακούς τι σου λέω; - Τι λες να τις αφήναμε μόνες;
Εντάξει. Τα λέμε την άλλη Παρασκευή;
«Πεντάμορφη Εναντίον Τέρατος 2».
Πάμε, Μπριάνα, φύγαμε.
- Δεν είσαι έτοιμη γι’ αυτό τον αγώνα. - Έχω μια ιδέα, μπαμπά.
Γιατί δε βουλώνεις το χοντρό, μαϊμουδίσιο στόμα σου και να κρατήσεις το σάκο;
Θα την αφήσω παράλυτη τη σκύλα.
Ναι, μπαμπά, το ξέρω πως ο αγώνας είναι σε λίγες ώρες, εντάξει;
Ψάχνω να βρω τη γαμημένη την κορδέλα μου, εντάξει;
Έχεις κάνα πρόβλημα να βρω την κορδέλα μου πριν έρθω εκεί;
Έχεις κάνα πρόβλημα, μπαμπά; Χριστέ μου!
Γιατί δεν πήραμε την πορτοκαλιά, όπως σου είχα πει;
Αυτή εδώ μπορεί να μη φαίνεται καν!
Εντάξει, είσαι ευχαριστημένος τώρα;
Μόλις άνοιξα τρύπα στον τοίχο μου!
Κολλητέ, σίγουρα είσαι καλά;
Όχι, δεν είμαι.
Αρχίζω να το σκέφτομαι και, ξέρετε, και...
Θυμώνω τόσο πολύ!
Τι λέω τώρα...
Εντάξει. Θα πάμε...
Θα πάμε να δηλώσουμε τη συμμετοχή σου για το τουρνουά.
- Ναι! - Κι εσύ θα κάτσεις εδώ να φας τ’ αυγά σου.
Φάε το... Φάε... Να φας και λίγο σάντουιτς.
- Ναι, θα τα πούμε εκεί μετά, εντάξει; - Να τα πούμε μετά;
Να τα πούμε μετά; Λέτε να τα πούμε μετά;
- Θα τα πούμε μετά; - Ναι, θα τα πούμε μετά εκεί!
Εντάξει.
Λοιπόν, υπογράψτε εδώ, εδώ κι εδώ.
Και τι είναι αυτό;
Εδώ δηλώνετε παραίτηση από αποζημίωση αν ο μαχητής σας τραυματιστεί... ή σκοτωθεί.
Εντάξει, δε μας νοιάζει κάτι τέτοιο. Υπόγραψε.
- Και ποιο είναι το όνομα του μαχητή; - «Μωρό-Παλιάτσος».
- Παλιάτσος... «Μωρό-Παλιάτσος»; - Ναι.
- Εννοείτε ένα μωρό που είναι παλιάτσος; - Όχι, ένας «Μωρό-Παλιάτσος». Ένας...
Είναι σαν ένας παλιάτσος... Είναι σαν ένας παλιάτσος που είναι μωρό.
- Είπα... «Μωρό-Παλιάτσος». - Είπες: «Μωρό που είναι παλιάτσος».
- Ούτε που με νοιάζει. - Ναι.
«Μωρό-Παλιάτσος;» Τι στο διάολο όνομα είναι το «Μωρό-Παλιάτσος»;
Κολλητέ, είναι τέλειο. Κανείς δε θα ποντάρει σε κάποιον που λέγεται «Μωρό-Παλιάτσος».
Θα είναι μεγάλο αουτσάιντερ.
- Έτσι, θα βγάλουμε πιο πολλά λεφτά. - Ακριβώς.
- Είναι πανέξυπνο. - Φίλε, 500 δολάρια στο «Μωρό-Παλιάτσος».
Ντένις... 500; Αυτά είναι όλα τα λεφτά μας!
Είδες τον Τσάρλι. Μετατρέψαμε αυτό το παιδί σε ένα ζώο.
Έτσι, ε; Με είπες «θύμα ολοκαυτώματος»; Νομίζεις πως είσαι πιο όμορφη;
Εντάξει, αυτό ίσως και να είναι κάπως αλήθεια.
Να δούμε πόσο όμορφη θα είσαι μόλις σου ανοίξω τρύπα...
Τι...
Πού στο δ...
Ποιος πήρε το πράμα μου;
Εγώ ίσως να πήρα λίγο.
Τι είπες μόλις τώρα, πουτανάκι;
Ίσως να πήρα λίγα από τα χάπια σου.
Α, ναι;
Θα σου ανοίξω τρύπα στη μούρη.
Για προσπάθησε.
Ναι;
- Θα πεθάνεις! - Θα σου ξεσκίσω το πρόσωπο...
- Θα πεθάνεις! - Θα το κάνω φανελάκι και θα το φορέσω.
Μισό λεπτό να βγάλω το φανελάκι και τότε θα πεθάνεις!
Τι στο... Άκου ‘δώ, μαντάμ...
Αν θέλεις να δείρεις το φιλαράκο σου, να πας να το κάνεις κάπου αλλού.
Πρόσεχε το αμάξι.
- Φίλε, πού στο διάολο είναι ο μαχητής σας; - Θα έρθει.
- Πότε θα έρθει; - Σύντομα!
- Εντάξει, σε πέντε λεπτά ν’ ανεβεί στο ρινγκ. - Εντάξει.
Μόλις μίλησα με τον Τσάρλι.
- Και πού είναι; - Είναι στη φυλακή με την Ντι.
- Τι; - Φαίνεται πως ήταν και οι δύο τίγκα στις αμφεταμίνες...
κι έσπασαν στο ξύλο έναν τύπο μπροστά στο μπαρ.
- Αμφεταμίνες; - Ναι, στεροειδή, κάτι τέτοιο.
- Γαμώ τον μπελά σου, Τσάρλι. - Κοίτα ποιος θα ήταν ο αντίπαλος.
- Είναι ο πιο αδύναμος... - Ξέρω! Ο Τσάρλι θα τον σκότωνε.
Θα χάσουμε όλα μας τα φράγκα.
- Οποιοσδήποτε θα τον σάπιζε στο ξύλο. - Το ξέρω.
Έλα τώρα. Κι εσύ θα μπορούσες... Εσύ θα μπορούσες να τον σαπίσεις.
Το πιστεύεις;
Για το Θεό, ναι! Είσαι, ας πούμε, ο δεύτερος πιο σκληρός τύπος που ξέρω.
Έχω μαλώσει με τον Τσάρλι κάνα δυο φορές.
- Σχεδόν τον χτύπησες μια φορά. - Με το μπουκάλι;
- Ναι. Κι αυτό ήταν σχεδόν ακατόρθωτο. - Ήταν καλό.
- Είσαι... Είσαι καλός. - Είμαι καλός.
Ναι.
Θα σου πω τι θα γίνει... Κάνε προθέρμανση.
Θα πω του στοιχηματζή πως το «Μωρό-Παλιάτσος»...
μόλις αφίχθη.
- Ας το κάνουμε. - Εντάξει.
Γαμώτο.
- Φράνκι, τι συμβαίνει; - Τη συλλάβανε.
- Το ‘ξερα πως η κοκαλιάρα σκύλα θα κιότευε. - Οπότε, δε θα γίνει ο αγώνας.
Τι κρίμα, Φρανκ. Πολλά αναπάντητα ερωτήματα.
Θέλεις αγώνα; Θα έχεις τον αγώνα σου. Εσύ κι εγώ, εδώ και τώρα.
- Εγώ... Όχι. - Τι; Μπαμπά, μπορείς να τον δείρεις, έλα τώρα.
- Και μετά εσύ. - Σαν τον παλιό καιρό. Θα σε σκοτώσω.
Θα σου ξεκολλήσω τη μύτη.
Αν θέλεις να ξεκολλήσεις κάτι, ξεκόλλησέ το από μένα.
- Εντάξει τότε, - Εντάξει, θα έχεις τον αγώνα σου.
Γκρεγκ, φέρε τα γάντια μου.
- Συγνώμη, κολλητέ. - Ναι, αλλά η συγνώμη δε θα φέρει τα λεφτά μας πίσω.
- Ήταν τόσο γρήγορος... - Έπρεπε να τρέχεις και να τον κουράσεις.
- Δε μας έμεινε τίποτα. - Δεν ξέρω τι να πω.
- Έδωσα ό,τι είχα. - Ξέρεις κάτι; Αυτά που είχες δεν ήταν αρκετά.
- Τι ώρα είναι; - Όχι εσύ, πάλι!
Δεν έχουμε φράγκο. Τα χάσαμε όλα.
- Αδειάστε τις τσέπες σας. - Ρε πρεζάκι...
Ακούς τι σου λέω; Δεν έχουμε καθόλου λεφτά.
Κάντε το, αλλιώς θα σας σκοτώσω και τους δυο.
Εντάξει, ορίστε. Κοίτα. Άδειες.
- Εσύ τώρα. - Δεν έχω τίποτα.
- Κάν’ το. - Δεν έχω...
- Απλώς άδειασε τις τσέπες σου. - Όχι, δεν τις αδειάζω. Ούτε που θα...
Δε θέλω να μείνω σ’ αυτό το σοκάκι όλη τη νύχτα.
- Είναι θέμα αρχών. - Θέμα αρχών;
- Δε θέλω να μείνω εδώ μ’ ένα πρεζάκι. - Θα σε μαχαιρώσω ρε!
- Για τ’ όνομα του Θεού, άδειασέ τες! - Εντάξει.
- Τι στο διάολο είναι αυτά; - Δώσ’ τα μου.
Δώσε μας ένα λεπτάκι.
Πού βρήκες τα λεφτά;
Έπρεπε να αλλάξω το στοίχημα... λιγάκι.
- Ποντάρισες εναντίον μου; - Ποντάρισα εναντίον σου.
- Γιατί ποντάρισες εναντίον μου; - Ήταν η σωστή κίνηση.
- Είδες, σε έσπασε στο ξύλο. - Γιατί δε μου το είπες;
Θα μπορούσα να κάνω καμιά βουτιά. Δε θα καθόμουν να με σπάσει στο ξύλο.
Μακ, έπρεπε να φανεί αληθινό.
Θα μου το έλεγες στο τέλος;
- Ναι. - Ναι;
- Θα σου το έλεγα στο τέλος. - Ναι;
Ξέρεις κάτι; Μαχαίρωσέ τον, τον καριόλη!
Περίμενε, μισό λεπτό, Έλα τώρα, Μακ.
Μην κάνει έτσι, φίλε. Κι εσύ θα έκανες το ίδιο.
Έλα, μην κάνεις σα μωρό.
Σε παρακαλώ, μη με μαχαιρώσεις.
Λιώσ’ του το πρόσωπο, του ασχημάντρα, μπαμπά!
- Τελευταία ευκαιρία να κιοτέψεις. - Αυτό δε θα συμβεί, Μπόμπι.
- Το περίμενα αυτό εδώ και πολύ καιρό. - Εντάξει, Φράνκι.
Αφού είμαστε δυο γέροι εδώ πέρα...
Λέω να ορίσουμε κάποιους κανόνες.
Λοιπόν. Κανόνας πρώτος:
Ω, ρε πούστη μου...
Απόδοση υποτίτλων: Epoca Team [Silent_singer, TeaPot1]
www.tvsubtitles.net